Vaxt var idi həyatım deyirdin mənə,
Nə üçün inandım görəsən sənə?
Mənli günlərini verdin özgəyə,
Gərək açılmasın sevgilər sənə.

Taleyin qisməti beləymiş nədən,
Məndim eşq bağıma çiçəklər əkən.
Sən puç eylədin bağçamı nədən,
Yəqin həsrətindən dolub gözlərim.

Bu həyat çox sınağa çəkibdir məni,
Ən böyük qorxumdur itirmək səni.
Neyləyim, sevgindən olmuşam dəli,
Hər yerdə axtarır gözlərim səni.

Susuram, səbəbi gözlərin deyil,
Qəmim, kədərimdir susduran məni.
Səndən ayrılımmı, bu mümkün deyil,
Məni ilk sevdirən olub gözlərin.

O gözəl gözlərin nədən yadlaşıb,
Kövrək könlüm oda düşüb alışıb.
Söylə, bəs ürəyin nədən daşlaşıb,
Sən gedəndən ağlar qalıb gözlərim.

Təşəkkür et!