Yoxsan...Təkəm
indi. Əvvəllər sənsizliyimi, tənhalığımi
boynuma almaq istəmirdim. İndi isə bu mümkün
deyil. Bu tənhalıq, bu sənsizlik özü gəldi
kəsdi yolumu. Getdiyin uzun uzadı yollara boylanıb gözüm,
gözünün içinə baxan isə ayrıdı.
Könül evinin qapisini mən döydüm, üzünə
qapı açan isə ayrıdı.
Həsrətindən saralıb-soldum, ətrini duyduğun
çiçək isə ayrıdı. Məni xoşbəxt
edəcəyinə inandım, xoşbəxt etdiyin isə
ayrıdı. Bütün ömrümü sənə
verməkdən çəkinmədim... İlahi, axı,
bunlar nəyə lazım idi? Əgər sən mənim
olmayacaqdınsa...

Həsrətinə
ocaq kimi qalanan mən olmuşam. Heç kimin səni
sevmədiyi qədər sevən mən oldum.

...... Sənə ömrü boyu səcdə edən
mən olacağam, amma səndən xəbərsiz...

Mən olmuşdum, mən oldum, mən olacam...